kurtardığım köpekler
Yaşlılık, çoğu zaman insanların gözünde bir zayıflık sembolü olarak algılansa da, aslında derin bir hayat tecrübesinin kapılarını aralar. 75 yaşında bir birey olarak, yaşamın bana sunduğu en büyük derslerden biri, sevgi ve merhametin, en zor zamanlarda bile var olabileceğidir. Komşumun, kurtardığım köpeklere yönelik olumsuz düşüncelerini duyduğumda, içimde bir sarsıntı hissettim. Hayvanlara karşı beslenen bu tür bir nefret, insan ruhunun en karanlık köşelerine ışık tutuyor. Onlara “iğrenç” demek, sadece onların masumiyetine değil, aynı zamanda benim için neyin değerli olduğunu da sorgulamama neden oldu. Kurtardığım her bir canlının gözlerinde, yaşanmışlıkları ve koşulsuz sevgiyi görmek, bu yolculuğun ne kadar anlamlı olduğunu bir kez daha hatırlattı. Haberin devamını okumak için sonraki sayfaya geçiniz…
