Zekhaber

Huzurevindeki odamı boşaltmam istendiğinde, sahip olduğum her şeyi bağışlamaya karar verdim. Hayatın yükünü hafifletmek, yer açmak, geride kalan eşyaların başkalarına iyi geleceğini düşünmek istedim.
Valizleri toplarken eski bir kutu çıktı karşıma. Tozla kaplıydı. İçinde günlükler, birkaç fotoğraf ve bir parşömen gibi kıvrılmış bir belge vardı. İlk bakışta sıradan bir form sandım. Oysa o belgenin satırları, otuz yıl boyunca saklanmış bir gerçeğin kapısını aralıyordu.
Haberin devamını okumak için sonraki sayfaya geçiniz…