İkiz kızlarım vardı
Kayınvalidem Leman’ın tepkisi, belki de
hayatımın en zor anlarını yaşadığım bir dönemin ayak sesleriydi. İki minik meleğim, bu çatışmanın ortasında, masumiyetleriyle beni korumaya çalışıyorlardı. Buz gibi gece, sadece dışarıdaki karın soğukluğu değil, insan ilişkilerindeki derin çatlakları da yansıtıyordu. Gözlerimdeki yaş, sadece kayınvalidemin öfkesi değil, aynı zamanda bir annenin korkusunu da taşıyordu. Kızlarım, bana şefkatin ve sevginin ne denli güçlü olduğunu hatırlatırken, aynı zamanda bu dünyada yalnız olmadığımı hissettiriyorlardı. Her bir kar tanesi, kalbimdeki bu çatışmanın bir parçası olmuştu; yaşamın zorlukları, bir kenara itilecek kadar basit değildi. Leman’ın öfkesi, belki de beni daha güçlü bir anne yapacaktı. İkizlerimle birlikte, bu dondurucu gecede, annelik yolculuğunun getirdiği zorlukları ve güzellikleri kucaklamaya kararlıydım