Zekhaber

E-muhtıranın yarattığı o büyük siyasi depremin artçıları tüm şiddetiyle sürerken, takvim yaprakları 4 Mayıs 2007’yi gösterdiğinde nefesler tutuldu. Dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan ve Genelkurmay Başkanı Büyükanıt, Dolmabahçe’deki Başbakanlık Çalışma Ofisi’nde baş başa, gözlerden tamamen uzak bir araya geldi.
Tam iki saati aşkın sürdü o görüşme. İçeride kimse yoktu. Ne konuşuldu? Hangi pazarlıklar yapıldı veya devletin hangi kırmızı çizgileri yeniden çekildi? Kamuoyu bunu hiçbir zaman öğrenemedi. Erdoğan, üzerinden yıllar geçtikten sonra o gün için sadece “Bu görüşme benimle mezara gider” diyecekti. Büyükanıt da bu derin ve ketum sessizliğe son nefesine kadar sadık kaldı. O ahşap kapının ardında yaşananlar, devletin dehlizlerinde sır oldu. O zirvenin hemen ardından hiçbir şey eskisi gibi olmadı. Türkiye’nin siyasi fay hatları kelimenin tam anlamıyla yeniden çizildi. Ergenekon operasyonlarının düğmesine basıldı, dalga dalga gelen devasa gözaltılar ülkeyi bambaşka bir iklime taşıdı. Tıkanan cumhurbaşkanlığı düğümü bir anda çözülüverdi ve 28 Ağustos 2007’de Abdullah Gül Çankaya Köşkü’ne çıktı. 2007 yılını Türk siyasetinde bir dönüm noktası haline getiren tüm bu devasa olayların fitilini ateşleyen o Dolmabahçe zirvesinin kodları ise hep eksik, hep muamma kaldı.
Sağlık sorunlarıyla boğuştuğu son yıllarını büyük bir sessizlik içinde, kameralardan ve gözlerden uzak geçiren Büyükanıt, o sırlara sadık kalarak veda etti. Şüphesiz siyaset bilimciler ve tarihçiler o karanlık noktayı aydınlatmak için yıllarca uğraşmaya devam edecek.
Kaynak:HABER MERKEZİ